Tanawat's profile๐ ArT's StorY ๐PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    December 02

    < [[ T h E M e M o R y N i G h T ]] >

    และแล้วก็ถึงวันที่รอคอยมานานมาก วันที่ 1 ธันวาคม, ราตรีศรีตรัง
     
    <=PRELUDE=>
     
         จริงๆ กะจะออกจากบ้านตั้งแต่ 9 โมง ครึ่ง เพราะเราเป็นคนบอกเอเองให้นัดเช้า ๆ แต่ว่ามันตื่นสายอ่ะ+อยากดูการ์ตูน
    +ยัง write CD ไม่เสร็จ + ต้องดู siam TOP 40 ของ Channel[V] ก่อน สรุปเลยได้ออกตอน 11 โมงครึ่ง ถือว่าใกล้
    เคียงสายไป 2 ชม.เอง โดนโทรตามเยอะมาก ทั้งน้องไบรท์ แพร(ที่กะลังงว่างานมีวันนี้เหรอ) อ๋อ(ที่โทรมาบอกว่าหอไฟดับ
    เลยจะมาถ่ายรูปด้วย)
     
         วันนี้เราเดินทางไปสยามด้วยตัวเองคนเดียวด้วย เก่งมะ นั่ง 515 รู้สึกนานมากเพราะ mp3 ถ่านหมดหลังจากออกจากบ้าน
    1เพลง หลังจากนั้นก็รับโทรศัพท์อย่างเดียว เพราะมีไอ้ก๊อก เอ อุ๊ โทรมาถามว่าถึงรึยัง เราเลยใช้กลาง ๆ ตอบไปว่ากำลังเดินทาง
    ใครจะกล้าบอกว่าเพิ่งออกจากบ้านล่ะ  แล้วก็ไปต่อรถไฟฟ้าที่อนุเสาวรีย์ คนเยอะมากเลย ต่อคิวแลกเหรียญนานมาก แล้วก็เพิ่ง
    รู้ทีหลังว่าจริง ๆ มัน20บาท ซึ่งจริง ๆ มีเหรียญพออยู่แล้ว
     
    <=AT SIAM SQUARE =>
     
        และแล้วก็ถึงสยาม เจอ น้องไบร์ท อุ๊ ก๊อก เอ เอิง เบญจ์ รอกันอยู่ หิวมากเลย แต่ปวดฉี่มากกว่า เลยไปฉี่ก่อน แล้วก็ถูกทุกคนปล่อย
    ไว้ในห้องน้ำแล้วก็หายไปหมดเลย ตามหายากมาก จากนั้น มล ปาม แบงค์ กัน ก็ตามมาสมทบ ตามด้วยชุดสุดท้ายคือ โซ่และอ๋อ
    ทุกคนตัดสินใจว่าจะไปกินพิซซ่ากัน จิง ๆ เราเสนอฟูจิ แต่ไม่มีคนเห็นด้วยเท่าไหร่นัก
     
        และแล้วบรรยากาศแบบเดิม ๆ ก็หวนกลับมาอีกครั้ง สงสารพนักงานร้านพิซซ่า + ลูกค้าคนอื่นยิ่งนัก ทุกคนต่างตะเบงเสียงกัน
    +ไม่ค่อยจะมีใครฟังใครหรอก+ฟังไปก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง มันต้องแบบนี้แหละ ถึงมีความเป็นห้อง 1 อย่างเต็มที่ หาดูที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
    ระหว่างกินรุ่งโรจน์ก็ตามมา ตั้มบอกว่า จำมลไม่ได้นึกว่าเป็นแฟนใหม่เอ
     
        กินเสร็จแล้วก็ไป ถ่ายรูปห้อง งงอยู่เหมือนทุกคนจะหลงทางวนไปวนมาเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไรเพราะระหว่างเดนเราได้ถ่ายรูปกับ
    ท่านสิบโท เคโรโระ ด้วย เย้ แล้วก็ถึงร้านรอนานเหมือนกัน เจอ ปิงปองด้วย มาถ่ายรูปเหมือนกัน
     
        หลังจากรอมานาน เค้าก็เรียกห้องเราเข้าไปถ่าย และแล้ว ความโกลาหล วุ่นวาย อลหม่าน ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เหมือนคุณตากล้อง
    ก็แอบงงเล็กน้อย เหอ ๆ ถ่ายเสร็จ ต้องรอรูป โดยการไปร้องเกะ
     
        มีเหตุการณ์น่าระทึกใจเกดขึ้นเล็กน้อย หลังจากเดินเข้าห้องเกะไปสักพัก เพราะ เราเพิ่งพบกันว่า น้องไบรท์หาย แต่เราก็โทรไปตาม
    มันกลับมาอย่างปลอดภัย แล้วก็เข้าสู่บรรยากาศร้องเกะเดิม ๆ โดยมีมลเป็นแกนนำในการยึดไมค์
     
    <=INTERLUDE=>
     
         และแล้วก็เดนทางอีกครั้ง มุ่งสู่ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ พบปัญหาว่า แท็กซี่เรียกยากมาก เค้าเปลี่ยนกละกันพอดี บนรถแท็กซี่
    หลวงพี่นิกส์ ก็โทรมาบอกว่าถึงงานแล้ว แต่โดนห้ามเข้าโรงเรียน ต้องรอบัตรจากมล นิคส์คงรอนานมาก เพราะรถติดอ่ะ บนรถแอบนับ
    การพูดคำหยาบของเอิง /นาที ออกมา พบว่า มากกว่า 10 คำ/นาทีแน่นอน
     
    <=AT MAHIDOL WITTAYANUSORN SCHOOL=>
     
         ถึงโรงเรียนจนได้ แต่ต้องกลับไปคอนโดก่อน เพราะว่าปาม จาเอาของไปเก็บ หน้างงาน อ้อ อ๋อ เกด(แบบแต่งหน้า) ก็ตามมาสมทบ
    เข้าโรงเรียปุ๊บ ก็แสดงความวุ่นวาย ในทันที โดยรู้สึกว่าจะเป็นคนกลุ่มแรกที่ถ่ายรูปกับป้ายหน้างาน พร้อมกับส่งเสียงแสดงความเป็นห้อง1
    ออกมา
         เข้าไปในงานได้ที่นั่งหน้าสุดเลย แต่หลุดขอบเวที การแสดง.. มาก เหมือนโรงเรียนเตรียมวงส่งประกวดชิงช้าสวรรรค์ เฮ้อ ขนาด
    แฟชั่นยังย้อนยุคเลย น่าเศร้ายิ่งนัก
         อาหารโต๊ะเราจาหมดกันเร็วมาก ไม่เกิน10วิหลังเสิร์ฟแน่นอน แล้วก็นั่งดู คุย กิน ถ่ายรูป ไม่ค่อยสนใจชิงช้าสวรรค์เท่าไหร่ จากนั้นก็ไป
    หาอาจารย์ที่รัก แต่เจอ อ.อัมพรคนเดียวเองอ่ะ
         โซ่ อุ๊ นิกส์ มล อ๋อ ก๊อก กลับก่อน เพราะบ้านอยู่ห่างไกลจากศาลายา เราก็เดินไปส่งด้วย อีกสักพักงานก็เลิก จบด้วยการร้องเพลง
    ของขวัญจากก้อนดิน แอบงงเล็กน้อย ไมไม่มีซึ้งเลย
        พอกลับคอนโดก็ไปขี่จักรยานรอบ มหาลัยกับ ปาม เกด กัน ต่อ มันมืดเลยแอบกัวเล็กน้อยเหมือนขี่ไปเข้าเรียนด้วยความเร่งรีบมากกว่า
    ไม่ได้บรรยายกาศเลย เหอ ๆ
        กลับมาหอก็มาดูสายลับจับบ้านเล็กต่อ แต่ง่วง เลยไปอาบน้ำนอนก่อน ไอ้เอิง เล่าเรื่องผีก่อนนอน เยอะมาก แอบไม่พอใจ กลัวอ่ะ
     
     
          และแล้วราตรีศรตรังก็จบลง ถือว่าเป็นการรวมตัวที่เกือบครบที่สุดของห้องเรา ไม่รู้เหมือนกันว่าจามีโอกาสแบบนี้อีกไหม
    รู้แต่ว่า มันรู้สึกดี ที่ได้มาอยู่ร่วมกันอีกครั้ง แต่ไม่อยากให้เป็นครั้งสุดท้ายเลย ...

    Comments (2)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    อ๊าด
    เขาเพิ่งได้เข้ามาอ่านแหละ
    ไม่นึกว่าแกจามีกะเค้าด้วย เหอๆ
    คิดถึงอ๊าด และเพื่อนๆ ทุกคนเรย
    อยากกลัยไปเรียนเหมือนเดิมอีกจัง คิดถึงวันเวลาดีๆเหล่านั้น เนอะๆ
    Nov. 20
    p@Lmwrote:
    มันเป็นวันที่เรารุสึกดีและก้อคาดหวังกับมันมากเนอะ
    มานดีตรงที่เราเจอเพื่อนอีกครั้ง
    แต่มันแย่ตรงที่ พวกที่จะมาแล้วไม่มา เราเลยอดเจอ คิดถึงอะ
    และก้อการแสดง
    แต่อย่างน้อย เราก้อได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง
    ก็พอและ
    และเราก้อคิดว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้ายหรอก เรายังต้องกลับมาเจอกันอีกแน่นอน
     
    ขอบคุณสำหรับ CD นะ
    ทำให้เราคิดถึงช่วงเวลาอย่างงั้นอีกแล้ว
    Dec. 3

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://gottliebz.spaces.live.com/blog/cns!B1ED98BB8BA17E4!139.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None